bent¹ noun [bɛnt]

	1. თანდაყოლილი ნიჭი / მიდრეკილება; ინტერესი, გატაცება; to have a bent for study [music, poetry] სწავლისადმი [მუსიკისადმი, პოეზიისადმი] თანდაყოლილი მიდრეკილების / ნიჭის ქონა; she follows her bent მისდევს / აკეთებს იმას, რაც აინტერესებს; she has a natural bent for sewing კერვისადმი თანდაყოლილი მიდრეკილება აქვს; 2. 1) მშვილდის, ზამბარის დაჭიმვა, მოჭიმვა, მოზიდვა; 2) გადატ. დაჭიმული / დაძაბული მდგომარეობა; 3. იშვ. 1) ხვეული; სიმრუდე; 2) ბორცვის ფერდობი; კალთა; [ View full version ] 4. ტექ. კონსტრუქციის ჩარჩოვანი ელემენტი; ◇ to the top of one's bent სრულად, სავსებით, მთლიანად; ბლომად, უხვად. [ Shorter version ]

benny

bent² I