bankrupt II adjective [ʹbæŋkrʌpt]

	1) ფინ., იურ. გაკოტრებული, ვალაუვალი, გადახდის უუნარო; to go / to be, to turn, to become / bankrupt გაკოტრება, გადახდის შეწყვეტა; to make bankrupt ა) გაკოტრება (ვისიმე); ბ) ვისიმე შერცხვენა, სახელის გატეხა; 2) უსუსური; ნდობას და ა.შ. რომ არ ამართლებს; bankrupt in reputation სახელგატეხილი, ცუდი რეპუტაციის მქონე; bankrupt in policy პოლიტიკურად უსუსური; bankrupt in ability უუნარო; bankrupt in / of / intelligence გონებაჩლუნგი; bankrupt of ideas წარმოსახვის უნარის არმქონე; ახალი იდეების წამოყენება ან მიღება რომ არ შეუძლია; to be morally bankrupt მორალურად გაკოტრება.

bankrupt I

bankrupt III