bang¹ I noun [bæŋ]

	1. ძლიერი დარტყმა; he got a nasty bang on the head ა) თავში მაგრად ჩაარტყეს; ბ) თავი მაგრად დაარტყა; 2. 1) უეცარი ხმაური; აფეთქება; გასროლა; to shut the door with a bang კარის მიჯახუნება; the gun went off with a loud bang გაისმა ძლიერი გასროლის ხმა; the bang of the violent explosion could be heard for miles and miles ძლიერი აფეთქების ხმა მრავალი მილის მანძილზე ისმოდა; 2) pl რად. ტკაცანი; 3. საუბ. ენერგიულობა; რაიმესაკენ სწრაფვა; he was fairly clever but what he lacked was bang საკმაოდ ჭკვიანი იყო, მაგრამ ენერგიულობა აკლდა; [ View full version ] 4. სლ. 1) სიამოვნება, ტკბობა, ნეტარება, სასიამოვნო აგზნება; to get a bang out of smth. რაიმესაგან ნეტარების განცდა; 2) ნარკოტიკის გაკეთება; he gave himself a bang მან ნარკოტიკი შეიშხაპუნა; 3) სქესობრივი აქტი; 5. პოლიგრ. საუბ. ძახილის ნიშანი; 6. შორისდ. მნიშვნ. ბახ! ბათქ! ტკაც! ◇ to go over (with) a bang საუბ. დიდი წარმატებით ჩავლა (ითქმის სპექტაკლის, წვეულების ან გასტროლების და ა.შ. შესახებ). [ Shorter version ]

banewort

bang¹ II