authentication noun [ɔ:͵θɛntɪʹkeɪʃn]

	1) დოკუმენტის, ინფორმაციის და ა.შ. ნამდვილობის დადგენა / დამოწმება / დადასტურება; the use of seals for authentication of a contract ბეჭდის დასმა ხელშეკრულების ნამდვილობის დასადასტურებლად; 2) საცნობი ან რისამე დამადასტურებელი რადიოსიგნალის / კოდის გადაცემა; 3) კომპ. ავთენტიკაცია, მომხმარებლის ვინაობის დადგენა (ჩვეულ. მომხმარებლის სახელითა და პაროლით); ⌇ authentication code საცნობი რადიოსიგნალი / კოდი.

authenticate

authenticity