apotheosis noun [ə͵pɒθɪʹəʊsɪs]

	(pl apotheoses) 1. განდიდება, აპოთეოზი; 2. ისტ. რომელიმე გმირის ან მეფის გაღმერთება (ძველ საბერძნეთსა და რომში); 3. ეკლ. კანონიზაცია, ეკლესიის მიერ წმინდანად შერაცხვა; [ View full version ] 4. რისამე კულმინაცია ან უმაღლესი განვითარება; სრულყოფილი ფორმა; შესანიშნავი მაგალითი; she is the apotheosis of womanhood ქალურობის უბრწყინვალესი განსახიერებაა. [ Shorter version ]

apotheoses

apotheosize