anger I noun [ʹæŋgə(r)]

	1. სიბრაზე; რისხვა, გაგულისება; controlled [sham] anger დაოკებული [მოჩვენებითი] სიბრაზე; in anger გაბრაზებული, განრისხებული; in a moment of anger რისხვის ჟამს; blind with anger სიბრაზით / რისხვით დაბრმავებული; to flush with anger ʘ სიბრაზისაგან წამოენთო; to burn with anger გაცეცხლება; he is burning with anger რისხვის ცეცხლი ეკიდება; to be filled with anger გაბრაზება, განრისხება; to foam with anger ʘ სიბრაზისაგან ცოფებს ყრიდა, სიბრაზისაგან დუჟი მოერია; 2. აბობოქრება, მოქუფვრა; the anger of the sea ზღვის აბობოქრება; the anger of the sky ცის მოქუფვრა; 3. დიალ. ანთება, განსაკ. გაღიზიანება (ჭრილობისა და მისთ.).

Angelus

anger II