acquit verb [əʹkwɪt]

	1. (of) გამართლება (˂გა˃ამართლებს); he was acquitted of the crime იგი გაამართლეს / უდანაშაულოდ ცნეს; 2. (of, from) განთავისუფლება (˂გა˃ათავისუფლებს), თავისუფლების მინიჭება; მოხსნა (ვალდებულებისა, მოვალეობისა და ა.შ.); 3. არქ. 1) ვალის გადახდა (˂გადა˃იხდის); ანგარიშის გასწორება; to acquit evil for evil სამაგიეროს მიზღვა, ბოროტება ბოროტების წილ; 2) : to acquit oneself of a promise პირობის / დაპირების შესრულება (˂შე˃ასრულებს); to acquit oneself of oneʹs duties well [ill] მოვალეობის / ვალდებულების კარგად [ცუდად] შესრულება; [ View full version ] 4. : to acquit oneself well [ill] ა) კარგად [ცუდად] მოქცევა (˂მო˃იქცევა) / თავის დაჭერა; ბ) რაიმესთვის თავის კარგად [ცუდად] გართმევა, რაიმეს კარგად [ცუდად] გაკეთება; to acquit oneself like a man ʘ თავი ვაჟკაცურად უჭირავს, ვაჟკაცურად იქცევა. [ Shorter version ]

acquisitiveness

acquittal