acquire verb [əʹkwaɪə(r)]

	1. შეძენა (˂შე˃იძენს), დაუფლება, მოპოვება, მიღება (ცოდნისა, ჩვევებისა და ა.შ.); to acquire a good knowledge of English ʘ ინგლისურს კარგად დაეუფლა; to acquire friends ʘ მეგობრები შეიძინა; to acquire distinction სახელის მოპოვება; to acquire currency გავრცელება (სიტყვისა, გამოთქმისა და ა.შ.); to acquire a reputation for honesty პატიოსანი კაცის სახელის დამკვიდრება; 2. 1) სპეც. ობიექტის, მიზნის აღმოჩენა (აღმოაჩენს) და დაკვირვების არეში მოქცევა (რადარით და ა.შ.); to acquire a target by radar რადარით მიზნის აღმოჩენა და მასზე დაკვირვება; 2) სამხ. მიზნის დაჭერა (˂და˃იჭერს) და ავტომატურად გაცილება (გამიზვნის სისტემით).

acquirable

acquired