accredit verb [əʹkrɛdɪt]

	1. უფლებით / რწმუნებით აღჭურვა (აღჭურავს); he was accredited to the chairman იგი უფლებამოსილი იყო მოლაპარაკება ეწარმოებინა თავმჯდომარესთან; 2. აკრედიტივის / რწმუნების მიცემა (მისცემს), აკრედიტება (დიპლომატიური წარმომადგენლისა და ა.შ.); he was accredited at London იგი ლონდონში იყო აკრედიტებული; 3. (to, with) ვინმესთვის რისამე მიწერა (˂მი˃აწერს); he was accredited with this poem, this poem was accredited to him ამ ლექსს მას მიაწერდნენ; [ View full version ] 4. აკრედიტაციის მინიჭება (˂მი˃ანიჭებს) უმაღლესი სასწავლებლისათვის და მისთ.; 5. ˂მი˃ნდობა (˂მი˃ენდობა), დაჯერება; I accredited his tale დავიჯერე / ვირწმუნე მისი ნაამბობი. [ Shorter version ]

accoutrement

accreditation