ablation noun [əʹbleɪʃn]

	1. მედ. 1) აბლაცია, მოკვეთა, ამპუტაცია; 2) მოცილება, მოშორება (მაღალი ტემპერატურის და ა.შ. ზემოქმედებით); 2. გეოლ. აბლაცია, "ზედაპირული გადარეცხვა" (ყინულის მასის შემცირება დნობისა და აორთქლებისაგან); 3. 1) ავ., კოსმ. აბლაცია, სხეულის ზედაპირიდან ნივთიერების მასის დაკარგვა ცხელი აირების ზემოქმედების შედეგად (რომელიც წარმოიქმნება ატმოსფეროში დიდი სიჩქარით მოძრაობით გამოწვეული ხახუნისაგან); 2) სპეც. აბლაცია, სხეულის ზედაპირიდან ნივთიერების მასის დაკარგვა ლაზერული და მისთ. დასხივებით.

ablate

ablation shield