ability noun [əʹbɪlətɪ]

	1. უნარი; რისამე კეთების შესაძლებლობა, ცოდნა, გაწაფულობა; a man of ability ნიჭიერი / უნარიანი ან მცოდნე / კვალიფიციური ადამიანი; ability in doing smth. რისამე კეთების უნარი; someone of her ability is bound to succeed მისი შესაძლებლობის / უნარის მქონე ადამიანი, აუცილებლად მოიპოვებს წარმატებას; to treat smth. with ability რაიმესთვის კარგად / მარჯვედ თავის გართმევა; to the best of oneʹs ability შეძლებისამებრ, შეძლებისდაგვარად; 2. ხშ. pl ნიჭი, ტალანტი; ability for music მუსიკის ნიჭი; a man of great abilities ნიჭიერი / დიდი ნიჭით დაჯილდოებული ადამიანი; 3. კომერც. გადახდისუნარიანობა; [ View full version ] 4. იურ. უფლებაუნარიანობა, კომპეტენცია; ⌇ ability test / testing / სპეც. ფსიქოტექნიკური ტესტი; ability factor ტექ. მუშაობის უნარის მაჩვენებელი. [ Shorter version ]

abilitate

ab initio