Epiphany noun [ɪʹpɪfənɪ]

	1. ეკლ. 1) ეპიფანია, საეკლესიო დღესასწაული (რომელსაც დასავლური ეკლესიები ექვს იანვარს, შობიდან მეთორმეტე დღეს აღნიშნავენ), მიძღვნილი მოგვთა მიერ ყრმა ქრისტეს სანახავად ჩამოსვლისადმი; 2) მაცხოვრის განცხადება; ნათლისღება, ეპიფანია (საეკლესიო დღესასწაული, რომელსაც აღმოსავლური ეკლესიები ექვს იანვარს, ძველი სტილით ცხრამეტ იანვარს, შობიდან მეთორმეტე დღეს აღნიშნავენ); 2. (epiphany) 1) გამოცხადება (ღმერთისა, ღვთაებისა, ზებუნებრივი არსებისა); 2) ინკარნაცია, მიწიერი განსახიერება (ღმერთისა, ღვთაებისა); an epiphany of Vishnu ვიშნუს მიწიერი განსახიერება, ავატარა; 3. (epiphany) 1) ამაღლ. გონების / ინტელექტის გამობრწყინება; 2) რისამე მნიშვნელობის, არსის უეცარი (ხშ. ინტუიციური) წვდომა ან გამოვლენა.

epipetalous

epiphenomena