proxy noun
[ʹprɒksɪ]

1. რწმუნებულება, უფლებამოსილება; მინდობილობა; by proxy მინდობილობით, წარმომადგენლის / რწმუნებულის / ნდობით აღჭურვილი პირის მეშვეობით; marriage by proxy ქორწინება მინდობილობით (ჯვრისწერაზე ნეფის ან პატარძლის დასწრების შეუძლებლობის დროს); to vote by proxy ა) ხმის მიცემა მინდობილობით; ბ) საკუთარი ხმის უფლების სხვისთვის გადაცემა;

2. წარმომადგენელი, რწმუნებული, ნდობით აღჭურვილი პირი; to stand / to be / proxy for ʘ ვისიმე წარმომადგენელია, ვისიმე ნდობით აღჭურვილი პირია.


All rights reserved. Unauthorized copying or distribution of any part of texts presented on this site is strictly prohibited.