![]() |
O, o | ![]() |
‹‹ ‹ ... 6 7 8 9 10 ... › ›› | |||
![]() |
||||||
|
obsecrate
verb
იშვ. ვედრება (ევედრება), მუდარა.
obsecration noun ვედრება, ხვეწნა, მუდარა. obsequence noun იშვ. 1) მორჩილება, დამჯერობა; დაუზარებლობა; 2)... obsequent adjective : obsequent stream / river / [valley] გეოლ... obsequial adjective დაკრძალვისა, დაკრძალვასთან დაკავშირებული; სამგლოვიარო;... obsequies noun pl დაკრძალვა, დასაფლავება; დაკრძალვის წესები;... obsequious adjective 1. მლიქვნელური, მაამებლური; მონურად მორჩილი; ქლესა... obsequiously adverb მლიქვნელურად, მაამებლურად; მონური მორჩილებით. obsequiousness noun მლიქვნელობა, მაამებლობა; მონური მორჩილება, ფეხქვეშ... observable adjective 1. შესამჩნევი, აშკარა; რომ ჩანს, დანახვა რომ შეიძლება;... observance noun 1. კანონის, წეს-ჩვეულებისა და ა.შ. დაცვა, შესრულება;... observancy noun 1. დაკვირვებულობა; 2. = observance 3. observant adjective 1. დაკვირვებული; ყურადღებიანი; ადვილად რომ ამჩნევს;... observantly adverb 1. დაკვირვებით, ყურადღებით; 2. მოძვ. გულმოდგინედ. observation noun 1. 1) დაკვირვება, ყურადღებით თვალყურის / თვალის... observational adjective 1) დაკვირვებისა, დაკვირვებასთან დაკავშირებული; 2)... observation balloon noun სათვალთვალო ან სასეირნო მისაბმელი აეროსტატი. observation-car noun რკ. -გზ. 1. ღია ან შემინული ვაგონი... observation-mine noun სამხ., ზღვ. საობსერვაციო / მართვადი ნაღმი. observation post noun სამხ. 1. 1) სათვალთვალო პუნქტი / საგუშაგო; 2)... observative adjective იშვ. დაკვირვებული, ყურადღებიანი. observatory I noun 1. ობსერვატორია; 2. ადგილი / პოზიცია ხედვის კარგი... observatory II adjective დაკვირვებისა, მეცნიერულ დაკვირვებასთან დაკავშირებული. observe verb 1. 1) დაკვირვება (˂და˃აკვირდება), ყურადღებით თვალყურის... observed adjective 1. სპეც. დაკვირვების შედეგად მიღებული; დანაკვირი;... observed fire noun სამხ. ხილული ცეცხლი (ხილულ მიზნებზე წარმოებული ცეცხლი... observer noun 1. 1) დამკვირვებელი; მეთვალყურე; an observer of the... observing adjective 1. დაკვირვებული, ყურადღებიანი; 2. მეცნიერული... obsess verb 1. შეწუხება (˂შე˃აწუხებს), სიმშვიდის დაკარგვინება... obsession noun 1. აკვიატებული აზრი / იდეა (აგრ. ფსიქოლ.); it became... |
||||
![]() |
![]() |
|||
| ‹‹ ‹ ... 6 7 8 9 10 ... › ›› | ||||