O, o				‹‹ ‹ ... 61 62 63 64 65 ... › ››

	osier noun 1) ბოტ. ტირიფი (Salix gen.); 2) ტირიფის ტოტი / წნელი;... osier-ait noun ტირიფით დაფარული მდინარის პატარა კუნძული. osier-bed noun ტირიფის კორომი (საკალათე წნელად მოშენებული). osiered adjective 1. ტირიფით დაფარული / დაბურული; 2. ტირიფის წნელით... osier-isle = osier-ait. osiery noun 1. ტირიფნარი; 2. ტირიფისაგან დაწნული ნაკეთობანი. Osirian adjective ეგვიპ. მით. ოსირისისა, ოსირისთან დაკავშირებული. Osiris noun ეგვიპ. მით. ოსირისი. -osis suffix გამოიყოფა უპირატ. ბერძნული წარმოშობის ზოგიერთ არსებით... Osmanli I, II = Ottoman I და II. osmic adjective ქიმ. ოსმიუმისა; osmic acid ა) ოსმიუმის ანჰიდრიდი; ბ)... osmidrosis noun მედ. ოსმიდროზი, მყრალი ოფლი. osmium noun ქიმ. ოსმიუმი. osmol noun ფიზ. ოსმოლი (ოსმოსური წნევის საზომი ერთეული). osmolar adjective ფიზ. ოსმოლარული. osmose = osmosis 1. osmosis noun 1. ფიზ. ოსმოსი; 2. გადატ. თანდათანობით ათვისება /... osmotic adjective ფიზ. ოსმოსური; osmotic pressure ოსმოსური წნევა... osmotic shock noun ბიოლ. ოსმოსური შოკი (ოსმოსური წნევის მკვეთრი ცვლილებით... osmund¹ noun უმაღლესი ხარისხის რკინა (რომელიც ინგლისში შვედეთიდან... osmund² noun ბოტ. სამეფო გვიმრა, ოსმუნდა (Osmunda regalis). Osnaburg აგრ. osnaburg noun უხეში სატომრე ქსოვილი. osprey noun 1. ზოოლ. შაკი (Pandion haliaetus); 2. ეგრეტი. ossa os¹-ის pl. ossature noun 1. იშვ. ჩონჩხში ძვლების განლაგება, ჩონჩხის აგებულება;... ossein noun სპეც. ოსეინი, ძვლის კოლაგენი. osselet noun ანატ. პატარა ძვალი (განსაკ. მაჯისა, წინა ტერფისა). osseous adjective წიგნ. 1) ძვლოვანი, ძვლისა; 2) გადატ. მაგარი, მყარი. Osset ან Ossete = Ossetian I 1. osseter noun ზოოლ. რუსული ზუთხი (Acipenser gueldenstaedtii).
‹‹ ‹ ... 61 62 63 64 65 ... › ››