O, o				‹‹ ‹ 1 2 3 4 5 ... › ››

	obi² noun იაპონ. ობი (ფართო ხასხასა სარტყელი). obit noun 1. ეკლ. ისტ. სულის მოსახსენებელი ღვთისმსახურება /... obiter adverb უპირატ. იურ. სხვათა შორის, გაკვრით; შემთხვევით; ◇... obitual I იშვ. = obituary I 2. obitual II adjective იშვ. გარდაცვალების დღის ჩასაწერი; სულის მოსახსენებელი. obituarist noun ნეკროლოგის ავტორი. obituary I noun 1. შეტყობინება / განცხადება ვისიმე გარდაცვალების... obituary II adjective გარდაცვალებასთან დაკავშირებული; ნეკროლოგიური; obituary... object I noun 1. საგანი; ნივთი; distant object შორეული / შორს... object II verb 1. ʘ არ მოსწონს, არ უყვარს, სძულს; I object very much... object-ball noun სამიზნე ბურთულა (ბილიარდი და მისთ.). object-finder noun ფოტ. ხედის მაძიებელი. object-glass noun ოპტ. ობიექტივი. objectification noun ობიექტური / გრძნობადი ფორმით გამოხატვა; ობიექტივაცია. objectify verb ობიექტური / გრძნობადი ფორმით გამოხატვა (გამოხატავს);... objection noun 1. რაიმესადმი ცუდი / უარყოფითი განწყობილება... objectionable adjective 1. 1) არასასიამოვნო; ამაზრზენი; objectionable smell... objectivate = objectify. objectivation = objectification. objective I noun 1. მიზანი, ამოცანა; I don't see his objective არ... objective II adjective 1. ობიექტური, ნამდვილი, რეალური; ფაქტებზე დაფუძნებული;... objectively adverb 1. ობიექტურად, ნამდვილად, რეალურად; 2... objectiveness noun ობიექტურობა. objective table noun სასაგნო მაგიდა (მიკროსკოპისა). objective zone noun სამხ. 1) ცეცხლდაშენის სექტორი; 2) სამიზნე ობიექტების... objectivism noun 1. ფილოს. 1) ობიექტური რეალობის არსებობის აღიარება; 2)... objectivist noun 1. ვინც ობიექტური რეალობის არსებობას აღიარებს; 2... objectivity noun 1. ობიექტურობა; 2. ობიექტური რეალობა / სინამდვილე. objectivize verb ობიექტივაციის მოხდენა (˂მო˃ახდენს), ობიექტივირება. objectization = objectification.
‹‹ ‹ 1 2 3 4 5 ... › ››