G, g				‹‹ ‹ ... 61 62 63 64 65 ... › ››

	glunch III verb შოტლ. მოღუშვა (˂მო˃იღუშება), წარბის შეკვრა. gluon noun ფიზ. გლუონი (ჰიპოთეზური ნაწილაკი). glut¹ I noun დიალ. დიდი ყლუპი. glut¹ II verb იშვ. ხარბად ყლაპვა (ყლაპავს). glut² I noun 1. ზომიერების გრძნობის დაკარგვა, ზომაგადასულობა... glut² II verb 1. 1) მოთხოვნილების, სურვილის და ა.შ. დაკმაყოფილება... glut³ noun 1. ტექ. სოლი; 2. სამთ. სოლი, ყელსამაგრი. glutei gluteus-ის pl. gluten noun სპეც. 1. წებოვანა; 2. გლუტენი; მცენარეული ცილა. glutenite noun გეოლ. კონგლომერატი. gluteus noun (pl glutei) ანატ. დუნდულა კუნთი. glutin noun ქიმ. გლუტინი. glutinose = glutinous. glutinosity noun წებვადობა, მწებვარება, სიბლანტე. glutinous adjective წებოვანი, მწებვარე, ბლანტი. glutton noun 1. 1) ღორმუცელა, გაუმაძღარი ადამიანი; 2) მსუნაგი /... gluttonize verb ზომაზე მეტის ჭამა (ჭამს), ღორმუცლობა. gluttonous adjective ღორმუცელა, გაუმაძღარი. gluttony noun ღორმუცლობა, გაუმაძღრობა. glycerin = glycerine. glycerine noun ქიმ. გლიცერინი. glycerol = glycerine. glycogen noun ბიოლ. გლიკოგენი. glycol noun ქიმ. გლიკოლი. glycollic ან glycolic adjective ქიმ. : glycollic acid გლიკოლმჟავა. glycolytic adjective ქიმ. გლიკოლიზისა, გლიკოლიზური. glycose = glucose. glyph noun 1. არქიტ. გლიფი; 2. არქეოლ. რელიეფურად ამოკვეთილი... glyphic adjective ამოკვეთილი, ამოჭრილი; გამოქანდაკებული; სკულპტურული. glyptic I noun ჩვეულ. pl გლიპტიკა, ძვირფას ან ნახევრად ძვირფას ქვებზე...
‹‹ ‹ ... 61 62 63 64 65 ... › ››